[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 204 تا 206 ] وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَه وَأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ‹ 204 › وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالآصالِ وَلا تَكُنْ مِنَ الْغافِلِينَ ‹ 205 › إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِه وَيُسَبِّحُونَه وَلَه يَسْجُدُونَ ‹ 206 › ترجمه : 204 - هنگامى كه قرآن خوانده شود گوش فرا دهيد و خاموش باشيد تا مشمول رحمت خدا شويد . 205 - پروردگارت را در دل خود از روى تضرع و خوف و آهسته و آرام ، صبحگاهان و شامگاهان ياد كن ! و از غافلان مباش ! 206 - آنها كه ( در مقام قرب ) نزد پروردگار تواند هيچگاه از عبادتش تكبر نمىورزند و او را تسبيح مىگويند و برايش سجده مىكنند . تفسير : به هنگام شنيدن تلاوت قرآن خاموش باشيد . اين سوره ( سوره اعراف ) با بيان عظمت قرآن آغاز شده ، و با آيات مورد بحث كه آن هم از قرآن سخن مىگويد ، پايان مىپذيرد ، هر چند بعضى از مفسران براى نزول نخستين آيه مورد بحث ، شان نزولهايى ذكر كرده‌اند از جمله اينكه « ابن عباس » و جمع ديگرى گفته‌اند ، مسلمانان در آغاز كار گاهى در نماز صحبت مىكردند ، و گاهى شخص تازه وارد ، به هنگامى كه نماز را شروع مىكرد ، از ديگران سؤال مىكرد ، چند ركعت نماز خوانده‌ايد ، ؟ آنها هم جواب مىدادند فلان مقدار ، آيه بالا نازل شد و آنها را از اين كار نهى كرد . و نيز از « زهرى » نقل شده : هنگامى كه پيامبر ص تلاوت قرآن مىكرد ، جوانى از انصار همراه او بلند قرآن مىخواند ، آيه نازل شد و از اين